(เรียงตามลำดับอักษร)
 
(ใส่ภาพ)


          แคน เป็นเครื่องเป่ามีลิ้นอยู่ภายใน เป็นเครื่องดนตรีพื้นเมืองทางภาคอีสาน ใช้ไม้ไผ่ซางผูกเรียงกันเป็นแถวคู่ 3 - 9 ลูกคู่ แบบแคนสาม - มีลูกแคน 3 ลูกคู่ แบบแคนสี่ - มีลูกแคน 4 ลูกคู่ ฯลฯ ที่นิยมมากคือแบบแคนแปด แต่ละแบบมีขนาดเล็ก กลาง ใหญ่ ใช้เป่าเดี่ยวคลอกับการขับร้องหรือประกอบการละเล่น 'หมอลำ' มีเล่นเป็นวงแคน หรือผสมกับ พิณ โปงลาง กลอง ฯลฯ หรือผสมกับวงเครื่องสาย บรรเลงได้เฉพาะเพลงที่มีสำเนียงลาว เนื่องจากแคนมีไม่ครบทุกเสียง

          โหวด เป็นเครื่องเป่าไม่มีลิ้น เป็นเครื่องดนตรีพื้นเมืองทางภาคอีสาน ลักษณะคล้ายแคนแต่เล็กกว่ามาก ใช้ไม้ไผ่ซาง ไม้ไผ่รวก
6 - 13 ลูก เวลาเป่าหมุนไปตามลูกโหวด เล่นเพลงพื้นบ้าน


ปกิณกะ : ไม้ซางคือไม้ไผ่ชนิดหนึ่ง (Dundrocalamus Strictus (Roeb.) Nees) เป็นคำเรียกของจังหวัดลำปาง
:

<< ขลุ่ย | แคน กับ โหวด | แตร กับ สังข์ | ปี่ >>